Zauważywszy foot-pod'a na bucie do biegnia:
- A biegać można tyle, ile się chce, czy co ten.... no, co Mama ma na bucie... ten! dżi-pi-es pokaże?

I później na mój usmiech:
- Ale to nie jest dżi-pi-es, pawda? Tylko jakoś inaczej się nazywa.

Konkluzja rozmowy o sławie, w której przewinęło się słowo talent.
- Te wszystkie talenty nie są takie ważne. Najważniejsze jest, żeby żyć. I się dobrze rozwijać.

- Tato, wiesz dlaczego przeprowadziliśmy się do tego domu?
- Nie wiem.
- Mama mówiła, że dlatego, że dużo zarabiasz. - Na to Mama:
- Wcale nic takiego nie mówiłam.
- Mama mi mówiła, tylko już nie pamięta.

Tym razem dialog z Dorotką. Oglądamy końcówkę etapu TdF z finiszem pod stromy podjazd.
- Tylko 500 metrów, a jakie emocje!
- Ja tam nic nie poczułam.

W dyskusji o potencjalnej siostrzyczce:
- Skoro nie jestem chłopcem, to będę jej siostrzyczką. Ale starszą, bo przecież będzie mała.

W zwierzeniach do Mamy i Taty:
- Kochamy się we trójkę.
I na nasze uśmiechy:
- No, bo widzisz Mama. Czasem tak bywa, że się kocha we trójkę.

Zuza odrysowuje coś z książki. Pytam, co robi. A ona - Odzerowuje.

Zaza przytula swojego misia Trudiego. Pytam:
- Kochasz go, co? - na, co Zuza:
- Tak, ale lalkę bardziej. - Podpuszczam ją:
- Będzie mu smutno. - Zuza stanowczo:
- Nie. To zabawka. - Po czym dodaje:
- A zabawki są zawsze wesołe.